در سیستم های کنترل دسترسی به ساختمان مدرن ، "درهای اتوماتیک" و "درهای برقی" دو نام درب مشترک هستند. آنها غالباً به صورت متناوب یا سوء تفاهم مورد استفاده قرار می گیرند ، اما از اصول فنی گرفته تا سناریوهای استفاده ، این دو در واقع اساساً متفاوت هستند. برای تولید کنندگان ، تأمین کنندگان قطعات و یکپارچه سازان سیستم در زنجیره تأمین ، درک تفاوت بین این دو نه تنها می تواند کیفیت خدمات مشتری را بهبود بخشد ، بلکه به انتخاب دقیق تر محصول و توصیه های پیکربندی فنی نیز کمک می کند.
موارد زیر به طور جامع تفاوت بین درهای اتوماتیک و درهای برقی را از سه بعد اصلی تجزیه و تحلیل می کند: سناریوهای کاربردی ، روشهای درایو و منطق کنترل.
1. تفاوت در سناریوهای برنامه: معابر عابر پیاده در مقابل ورودی و خروج تجهیزات
درهای اتوماتیک: با ترافیک عابر پیاده به عنوان هسته
درهای اتوماتیک عمدتاً در مکانهایی که افراد از آن عبور می کنند استفاده می شود و بر "هوش ، راحتی و ایمنی" تأکید می کنند. این مرکز به طور گسترده در مناطق عمومی یا ساختمانهای تجاری مانند ساختمان های اداری ، بیمارستان ها ، بانک ها ، مراکز خرید ، فرودگاه ها و هتل ها مورد استفاده قرار می گیرد. این یک برنامه معمولی "با فرکانس بالا ، بار سبک" با فرکانس بالا استفاده و نیازهای ترافیک حساس است.
ویژگی ها شامل:
باز و بسته شدن سریع ، هیچ تماسی لازم نیست.
با استفاده از سیستم های کنترل دسترسی ، القاء و امنیت استفاده می شود.
تأکید بیشتر بر طراحی ظاهر و راحتی عبور.
درهای برقی: مناسب تر برای تجهیزات یا ورودی های وسایل نقلیه و خروجی
درهای برقی بیشتر برای پارتیشن های فیزیکی و سناریوهای کنترل دسترسی ، روبرو با گیاهان صنعتی ، درهای گاراژ ، ورودی های تدارکات انبار ، دروازه های مدرسه و مناطق دیگر استفاده می شود و اغلب برای کنترل ورود و خروج افراد ، وسایل نقلیه یا کالاها با ویژگی های "فرکانس پایین ، بار سنگین" استفاده می شود.
ویژگی ها شامل:
ساختار محکم ، تأکید بر مقاومت در برابر فشار باد ، ضد سرقت و دوام.
روشهای مختلف افتتاحیه ، مانند ترجمه ، باز کردن افقی ، پرده های نورد ، تاشو و غیره.
بیشتر مجهز به روش های کنترل اساسی مانند کنترل از راه دور ، دکمه ها و سوئیچ های کلیدی است.
2. روش های مختلف درایو: بار سبک و سرعت زیاد در مقابل بار سنگین و قوی
سیستم درایو درب اتوماتیک
درهای اتوماتیک به طور کلی از موتورهای بدون برس DC یا موتورهای سروو استفاده می کنند و برگ درب را هدایت می کنند تا از طریق سازه هایی مانند کمربند همزمان ، ریل های راهنمایی و قرقره ها به آرامی بکشید. درب به سرعت باز می شود ، هموار اجرا می شود و سر و صدای کم دارد که برای محیط های داخلی بسیار مناسب است.
ویژگی ها:
خروجی قدرت نرم ، از باز و بسته شدن مکرر پشتیبانی می کند.
قدرت حرکتی کم ، صرفه جویی در مصرف انرژی و ساکت.
بدنهای درب کشویی (مانند ترجمه ، قوس و غیره).
سیستم درایو درب برقی
درهای برقی معمولاً از موتورهای AC ، کاهش دهنده دنده ها و سیستم های درایو زنجیره ای استفاده می کنند و بر گشتاور خروجی بزرگ و سازگاری با بدنهای سنگین یا ساختارهای باز و بسته شدن منطقه بزرگ تأکید می کنند.
ویژگی ها:
خروجی موتور قدرتمند ، مناسب برای درهای سنگین یا سازه های بزرگ.
الزامات بالاتر برای استحکام مکانیکی ؛
سرعت باز و بسته شدن نسبت به درهای اتوماتیک کندتر است ، با اینرسی بزرگ در حین کار ، اغلب با چراغ های هشدار دهنده و وزوز همراه است.
3. تفاوت در منطق کنترل: شناسایی فعال در مقابل پاسخ منفعل
سیستم کنترل درب اتوماتیک
درهای اتوماتیک مجهز به انواع دستگاه های سنجش و تشخیص مانند سنسورهای مادون قرمز ، سنسورهای مایکروویو ، جابجایی کارت ، رمزهای عبور ، تشخیص چهره و غیره هستند تا یک مکانیسم پاسخ هوشمند "رویکرد و باز" ایجاد کنند.
منطق اصلی این است:
این سیستم به طور فعال هدف را مشخص می کند و فرمان باز کردن درب را اجرا می کند.
کنترل کننده کارکردهایی مانند قضاوت منطقی ، کنترل تأخیر و خودآزمایی غیر طبیعی دارد.
این می تواند یکپارچه با کنترل دسترسی ، امنیت ، حفاظت از آتش و سایر سیستم ها در ارتباط باشد.
سیستم کنترل درب برقی
درهای برقی بیشتر توسط تحریک دستی ، مانند دکمه ها ، کنترل از راه دور ، سوئیچ های کلیدی و غیره کنترل می شوند. برخی از سیستم های سطح بالا می توانند به ماژول های هوشمند مانند سیم پیچ های سنجش زمین ، برنامه کنترل از راه دور ، تشخیص پلاک و غیره مجهز شوند ، اما جوهر هنوز "پاسخ منفعل" است.
منطق اصلی این است:
عمل باز کردن درب باید به طور فعال توسط کاربر ایجاد شود.
روش کنترل نسبتاً اساسی است و پیوند هوشمند محدود است.
این معمولاً از تعامل با فرکانس بالا یا تنظیمات مجوز تقسیم شده پشتیبانی نمی کند.
